Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna

Jelenia Góra ul. Wolności 259 (Cieplice)

Nauczanie indywidualne - za i przeciw.

NAUCZANIE INDYWIDUALNE

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r.
w sprawie sposobu i trybu organizowania indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży, a także

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r.
w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające
w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych dotyczące indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży, określają potrzebę wydania orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży, dla tych, których stan zdrowia uniemożliwia lub utrudnia uczęszczanie do szkoły.

Mimo jednoznaczności przepisu nauczanie indywidualne budzi wiele emocji i kontrowersji.

 


 

Wynikają one zarówno ze skutków finansowych podejmowanych decyzji, jak
i z innych negatywnych następstw dla psychospołecznego rozwoju dziecka
i jego postępów w nauce.

 

Nauczanie indywidualne wskazane jest dla dzieci i młodzieży, które czasowo,
z powodu choroby, pozbawione są możliwości nauki w systemie klasowym.

Daje:

  • możliwość kontynuacji nauki w przypadkach chorób przewlekłych pod kierunkiem nauczycieli,

  • możliwość częściowego uczestnictwa w życiu klasy,

  • możliwość wsparcia ze strony nauczyciela, którego uczeń dobrze zna
    i ma do niego zaufanie (funkcja terapeutyczna - wzrost poczucia bezpieczeństwa),

  • nauczycielowi daje możliwość lepszego poznania dziecka, jego środowiska domowego, rzeczywistych możliwości i umiejętności.

Jednakże nauczanie indywidualne zwłaszcza długotrwałe i przedłużające się) powoduje szereg nieprawidłowości w rozwoju dzieci i młodzieży. Należą do nich:

  • zaburzenia społecznych relacji rówieśniczych - izolacja od grupy rówieśniczej, poczucie inności,

  • poczucie odrzucenia przez grupę rówieśniczą,

  • brak wiary w siebie, poczucie mniejszej wartości, wycofywanie się
    w sytuacjach z góry postrzeganych, jako trudne,

  • brak zdolności do samodzielnej pracy,

  • uczy mechanizmów „ucieczki w chorobę” przy napotykanych trudnościach także w późniejszym życiu,

  • nadwrażliwość i załamywanie się przy najmniejszych niepowodzeniach życiowych,

  • lęk przed oceną kolegów i powrotem do klasy,

  • utrata możliwości obiektywnej oceny swoich osiągnięć.

Nauczanie indywidualne powoduje:

  • obniżenie poziomu wiadomości w stosunku do uczniów uczących się w klasie –ograniczony program i pensum godzin (np. zamiast 28 godzin - 10 godzin tygodniowo nauczania indywidualnego),

  • znaczne ograniczenia w zakresie przygotowania do dalszej edukacji - rodzice i nauczyciele biorą pod uwagę doraźne korzyści bez przyszłościowego spojrzenia na dalsze losy edukacyjne i życiowe dziecka.

 

Podsumowując:

    • Nauczanie indywidualne należy zawsze rozpatrywać indywidualnie, biorąc pod uwagę przede wszystkim stan zdrowia dziecka, możliwości psychofizyczne, jego specyficzne zaburzenia, określając szczegółową formę realizacji.

    • Nauczanie indywidualne nie jest formą korepetycji ani zajęć wyrównawczych, nie jest rozwiązaniem trudności dziecka
      w opanowaniu materiału przewidzianego programem nauczania. Nie jest też receptą na trudności wychowawcze, jakie sprawia dziecko w klasie – wręcz przeciwnie, czasowa izolacja od grupy rówieśniczej często (po powrocie do szkoły) te trudności potęguje i uniemożliwia kontynuowanie nauki
      z rówieśnikami.

    • Jest wsparciem dla dziecka w okresie choroby lub pogorszenia stanu zdrowia utrudniającego w znacznym stopniu funkcjonowanie w warunkach szkolnych. Zagadnienia dotyczące trudności dziecka w opanowaniu materiału przewidzianego programem nauczania regulują odrębne przepisy i szczegółowa analiza podstaw programowych na każdym poziomie. Uczniowie powinni mieć możliwość realizacji programu dostosowanego do ich psychofizycznych możliwości (indywidualny program edukacyjny) bez wyłączania z grupy rówieśniczej. Grupa rówieśnicza na każdym etapie rozwoju jest jego swoistym wyznacznikiem, umożliwia rozwój społeczny, który z punktu widzenia psychologii rozwojowej, jest równie istotny jak rozwój poznawczy.

Szukaj

Adres Poradni

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Jeleniej Górze

58-560 Jelenia Góra

ul. Wolności 259

tel. 75 647 30 01
kom. +48 533 991 796
fax 75 647 30 03

Czynne:
pon. czw.: 8.00 - 18.00
piątek: 8.00 - 16.00

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Oglądający stronę

Odwiedza nas 189 gości oraz 0 użytkowników.